1. Wstęp
Specyfikacja taśmy przenośnikowej z tkaniny EP powinna określać więcej niż tylko normę wytrzymałości. Podstawowa specyfikacja zazwyczaj obejmuje typ osnowy, wytrzymałość taśmy na rozciąganie po jej zakończeniu, liczbę warstw tkaniny , szerokość taśmy, grubość górnej i dolnej okładki, wytrzymałość gumowej okładki oraz długość taśmy. Te osiem elementów określa główną konfigurację produktu.
Na przykład EP630/4 – 1200 mm – 6+2 mm – DIN Y – 200 m przedstawia pełną, podstawową specyfikację. W tym przypadku 630 N/mm oznacza nominalną wytrzymałość gotowego pasa na rozciąganie wzdłużne, a 4 oznacza cztery warstwy tkaniny. Niektórzy dostawcy tkanin stosują również oznaczenia EP dla wytrzymałości na rozciąganie poszczególnych tkanin, dlatego przed porównaniem pasów EP należy potwierdzić podstawę oznaczenia.
2. Pełna specyfikacja taśmy przenośnikowej EP Fabric
Osiem kluczowych parametrów w tym artykule stanowi główny opis zakupu taśmy przenośnikowej z tkaniny EP. Są to pierwsze informacje potrzebne przy potwierdzaniu oferty lub zamówienia. Pełna karta katalogowa zawiera również dodatkowe wartości techniczne, takie jak wydłużenie, przyczepność, twardość Shore'a i strata ścierna. Wartości te zapewniają bardziej szczegółowy obraz jakości produktu i wydajności materiału.
2.1 8 kluczowych parametrów specyfikacji
W przypadku standardowej specyfikacji taśmy przenośnikowej z tkaniny EP najpierw sprawdziłbym te osiem parametrów:
- Typ tuszy— identyfikuje konstrukcję tkaniny EP.
- Wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa— określa nominalną wytrzymałość na rozciąganie wzdłużne w N/mm.
- Liczba tkanin— określa liczbę warstw tkaniny w karkasie.
- Szerokość paska— określa nominalną szerokość pasa.
- Grubość górnej pokrywy— określa grubość gumy po stronie nośnej.
- Grubość dolnej pokrywy— określa grubość gumy po stronie koła pasowego.
- Wytrzymałość osłony gumowej— określa wymaganą jakość lub klasę osłony gumowej.
- Długość paska— określa wymaganą całkowitą lub pojedynczą długość rolki.
Te osiem parametrów określa główną konfigurację produktu i zazwyczaj stanowi podstawę oferty dostawcy. Wskazują one dokładnie, jaki pas jest zamawiany. Nie odzwierciedlają jednak wszystkich mierzalnych właściwości służących do oceny jakości karkasu, struktury łączenia lub mieszanki gumowej.
2.2 Dodatkowe dane techniczne w karcie katalogowej
W karcie danych dotyczących taśmy przenośnikowej znajdują się dodatkowe wartości, takie jak wydłużenie przy sile odniesienia, wydłużenie przy zerwaniu, przyczepność między warstwami, przyczepność otuliny do rdzenia, twardość według Shore'a, strata ścierania itp.
Dane te zapewniają głębszy opis techniczny wykraczający poza podstawową specyfikację zakupową. Są one szczególnie przydatne przy porównywaniu produktów o podobnych głównych parametrach, ponieważ różnice w wydłużeniu, przyczepności, twardości Shore'a czy ścieraniu odzwierciedlają różnice we właściwościach materiałów i konstrukcji pasów.
2.3 Informacje o zamówieniu i akceptacji
Zamówienie potwierdza główną specyfikację pasa, w tym wytrzymałość na rozciąganie, liczbę tkanin, szerokość, grubość okładki, wymagania dotyczące okładki gumowej i długość. Rejestruje również istotne szczegóły dostawy, takie jak konstrukcja krawędzi , sposób dostawy otwarty lub bez końca , ilość rolek, obowiązujący standard oraz wymaganą dokumentację kontrolną.
Szczegółowe wartości wydajności są kontrolowane za pomocą zatwierdzonej karty katalogowej, specyfikacji technicznej lub normy, a nie powtarzane w każdej pozycji zamówienia. Dzięki temu opis zakupu jest zwięzły, a jednocześnie zapewnia jasną podstawę techniczną do weryfikacji i akceptacji produktu.
Typ EP | Znamionowa wytrzymałość na rozciąganie |
EP100 | 100 N / mm |
EP125 | 125 N / mm |
EP150 | 150 N / mm |
EP200 | 200 N / mm |
EP250 | 250 N / mm |
EP300 | 300 N / mm |
EP400 | 400 N / mm |
EP500 | 500 N / mm |
EP630 | 630 N / mm |
EP800 | 800 N / mm |
3. Materiał i konstrukcja karkasu EP
Korpus stanowi główną strukturę wzmacniającą wewnątrz taśmy przenośnikowej z tkaniny EP . Jego specyfikacja zależy od kierunku włókien, liczby warstw tkaniny oraz wiązań między nimi.
3.1 Osnowa poliestrowa i wątek poliamidowy
E odnosi się do osnowy włókien poliestrowych , a P do wątku włókien poliamidowych. Poliamid jest powszechnie znany jako nylon.
Osnowa jest ułożona wzdłuż taśmy przenośnika i przenosi głównie obciążenia rozciągające w kierunku wzdłużnym. Wątek jest ułożony wzdłuż szerokości taśmy i zapewnia wytrzymałość poprzeczną, odporność na uderzenia i elastyczność. Te dwa kierunki przędzy razem tworzą podstawową strukturę tkaniny każdej warstwy płótna EP.
3.2 Liczba warstw tkaniny
Liczba warstw materiału wskazuje, ile warstw materiału EP tworzy szkielet. W oznaczeniu takim jak EP500/4, „4” oznacza cztery warstwy materiału.
Zwiększenie liczby warstw tkaniny zwiększa grubość osnowy i generalnie zwiększa sztywność zginania. Wpływa to również na konstrukcję połączeń i warunki gięcia wokół kół pasowych.
Więcej warstw tkaniny nie oznacza automatycznie lepszej wydajności. Wymagana liczba powinna odpowiadać wytrzymałości na rozciąganie gotowej taśmy i warunkom pracy przenośnika.
3.3 Guma ślizgowa i międzyzębowa-klejenie warstwowe
Guma ślizgowa jest nakładana pomiędzy sąsiednie warstwy tkaniny EP przed wulkanizacją . Po utwardzeniu spaja ona warstwy tkaniny w jeden szkielet i przenosi obciążenie między nimi podczas pracy.
Wiązanie międzywarstwowe ogranicza również względny ruch między warstwami tkaniny podczas wielokrotnego zginania koła pasowego i obciążeń udarowych. Słaba przyczepność może prowadzić do rozdzielania się lub rozwarstwiania warstw.
W związku z tym przyczepność międzywarstwowa powinna być potwierdzona określonym wymaganiem lub wynikiem testu podanym w karcie technicznej.
4. Wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa i konfiguracja warstw tkaniny
W niniejszym artykule EP wraz z numerem wytrzymałości tworzy klasę wytrzymałości gotowego pasa . Na przykład EP500 oznacza klasę wytrzymałości gotowego pasa wynoszącą 500 N/mm. Liczba po ukośniku określa liczbę warstw tkaniny użytych w karkasie. Dzięki temu baza specyfikacji pozostaje spójna.
4.1 Nominalna wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa
W EP500/4 , EP500 to oznaczenie wytrzymałości. Liczba 500 oznacza 500 N/mm , a 500 N/mm oznacza nominalną wytrzymałość na rozciąganie wzdłużne gotowego pasa. „4” oznacza, że osnowa składa się z czterech warstw tkaniny.
Przed zakupem i oceną produktu należy najpierw sprawdzić wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa. Wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa bezpośrednio odzwierciedla ogólną jakość i wydajność tkaniny, gumy i gotowej, wulkanizowanej struktury.
4.2 Wytrzymałość na rozciąganie tkaniny jednowarstwowej
Wytrzymałość na rozciąganie tkaniny jednowarstwowej opisuje wytrzymałość wzdłużną przenoszoną przez jedną warstwę tkaniny w karkasie. Dla porównania gotowego pasa, równoważną wartość dla pojedynczej warstwy można obliczyć na podstawie wytrzymałości na rozciąganie gotowego pasa i liczby warstw tkaniny.
Na przykład:
- EP500/2: 500 ÷ 2 = 250 N/mm na warstwę
- EP500/3: 500 ÷ 3 ≈ 167 N/mm na warstwę
To obliczenie pomaga wyjaśnić konstrukcję karkasu. Pas dwuwarstwowy musi osiągnąć tę samą wytrzymałość końcową przy mniejszej liczbie warstw wzmacniających, dlatego każda warstwa wymaga wyższej wytrzymałości. Tkanina o wyższej wytrzymałości zazwyczaj zwiększa koszt materiału , dlatego konstrukcje o mniejszej liczbie warstw przy tej samej wytrzymałości na rozciąganie są zazwyczaj droższe.
Wartość jednowarstwowa jest zatem przydatna do zrozumienia, w jaki sposób karkas osiąga swoją końcową wytrzymałość , zamiast zastępować wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa stosowaną do akceptacji produktu.
4.3 Wytrzymałość na rozciąganie na całej grubości jako główne odniesienie
Gotowy pas przenośnikowy działa jak kompletny szkielet, więc wytrzymałość na rozciąganie na całej grubości stanowi najbardziej bezpośredni punkt odniesienia. Test ocenia łączną strukturę po połączeniu i wulkanizacji wszystkich warstw tkaniny.
W praktyce najpierw porównałbym wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa. Następnie liczba warstw tkaniny i równoważna wytrzymałość każdej warstwy służą do zrozumienia, jak ta wytrzymałość jest osiągana. Dzięki temu unika się traktowania wytrzymałości pojedynczej warstwy wzmacniającej tak, jakby reprezentowała ona wydajność całego pasa.
4.4 Ta sama wytrzymałość na rozciąganie po wykończeniu przy różnych warstwach tkaniny
Normy EP500/3 i EP500/2 określają wytrzymałość gotowego pasa na rozciąganie na poziomie 500 N/mm, ale ich konstrukcja karkasu jest różna.
Różnica w konstrukcji | EP500/2 | EP500/3 |
Wytrzymałość na rozciąganie po wykończeniu | 500 N / mm | 500 N / mm |
Liczba tkanin | 2 | 3 |
Równoważna wytrzymałość na warstwę | 250 N / mm | Około 167 N/mm |
Grubość tuszy | Zwykle cieńsze | Zwykle grubsze |
Ciężar pasa | Opuść | Wyższy |
Sztywność zginania | Opuść | Wyższy |
Możliwość adaptacji małego koła pasowego | Generalnie lepiej | Zwykle wymaga większego koła pasowego |
Poprzeczne wsparcie konstrukcyjne | Stosunkowo niższy | Generalnie wyższy |
Budowa złącza | Prostsze | Bardziej złożony |
Typowy koszt | Tkanina o większej wytrzymałości zwykle podnosi koszty | Tkanina o mniejszej wytrzymałości może obniżyć koszt tkaniny |
Konstrukcja dwuwarstwowa jest zazwyczaj cieńsza, lżejsza i łatwiejsza do gięcia. Dzięki temu jest bardziej odpowiednia, gdy istotna jest średnica koła pasowego lub wielokrotne gięcie. Konstrukcja trójwarstwowa zapewnia więcej połączeń tkaninowych i generalnie mocniejsze poprzeczne podparcie konstrukcyjne, co może być przydatne w przypadku szerszych lub bardziej obciążonych pasów.
Jednak trzy warstwy nie oznaczają automatycznie lepszej podatności na przebicie ani odporności na uderzenia. Podatność na przebicie zależy również od szerokości pasa, grubości osnowy, sztywności tkaniny i konstrukcji okładki. Odporność na uderzenia zależy również od właściwości tkaniny, gumy, grubości okładki i konstrukcji całego osnowy.
Kluczowa kwestia zakupu jest prosta: więcej warstw tkaniny nie oznacza automatycznie wyższej wytrzymałości na rozciąganie gotowego pasa ani lepszych osiągów . Wytrzymałość na rozciąganie gotowego pasa definiuje klasę wytrzymałości; warstwy tkaniny określają sposób, w jaki karkas osiąga tę klasę.
5. Specyfikacja szerokości pasa
Szerokość pasa to nominalny wymiar poprzeczny gotowej taśmy przenośnikowej, zazwyczaj wyrażony w milimetrach. Na przykład 1200 mm oznacza, że taśma jest produkowana z nominalną szerokością 1200 mm.
Potwierdzając szerokość, należy przede wszystkim sprawdzić oryginalną szerokość pasa w celu wymiany lub określoną szerokość pasa przenośnika.
Zbyt mały pas może zmniejszyć dostępną powierzchnię nośną, zwiększyć ryzyko rozsypania materiału i zwiększyć obciążenie w pobliżu krawędzi pasa. Zbyt duży pas może powodować słabe dopasowanie do kół napinających, kół pasowych, systemów fartuchów lub otaczających konstrukcji, zwiększając ryzyko kontaktu krawędzi i niestabilnego prowadzenia.
6. Grubość górnej i dolnej pokrywy
Grubość górnej i dolnej warstwy osnowy opisuje grubość gumy nad i pod karkasem EP. Zazwyczaj są one podawane razem, np. 6+2 mm . Pierwsza wartość oznacza górną warstwę osnowy, a druga dolną.
6.1 Odczyt specyfikacji okładki 6+2 mm
Specyfikacja 6+2 mm oznacza:
- Grubość górnej pokrywy:6 mm
- Grubość dolnej pokrywy:2 mm
Te dane odnoszą się wyłącznie do gumowych osłon. Nie odzwierciedlają całkowitej grubości taśmy przenośnika.
6.2 Grubość górnej pokrywy
Górna osłona ma bezpośredni kontakt z transportowanym materiałem. Jej grubość zapewnia zapas gumy zużywany w wyniku ścierania, uderzeń, przecięć i innych uszkodzeń powierzchni podczas pracy.
Zwiększenie grubości górnej warstwy zapewnia więcej gumy, zanim zużycie dotrze do karkasu. Zwiększa to również zużycie gumy, wagę pasa , koszty i odporność na zginanie. Z tego powodu grubość górnej warstwy powinna być określona osobno, a nie ukryta w wartości całkowitej grubości pasa.
6.3 Grubość dolnej pokrywy
Dolna pokrywa chroni dolną część karkasu i zapewnia kontakt z kołami pasowymi i elementami podtrzymującymi podczas pracy.
Ponieważ warunki zużycia obu powierzchni roboczych są różne, górna i dolna pokrywa mogą mieć różną grubość . Dlatego do wyraźnego określenia rozkładu grubości stosuje się specyfikacje takie jak 5+2 mm lub 6+2 mm .
Dlatego grubość dolnej pokrywy należy traktować jako niezależną wartość specyfikacji, a nie obliczać jej automatycznie na podstawie grubości górnej pokrywy.
6.4 Grubość karkasu i całkowita grubość pasa
Grubość okładki różni się od całkowitej grubości pasa . Specyfikacja 6+2 mm nie oznacza, że gotowy pas przenośnikowy ma grubość 8 mm. Grubość gotowego pasa obejmuje również rdzeń EP.
Jeśli zapytanie ofertowe zawiera jedynie całkowitą grubość okładki, bez oddzielnego określenia górnej i dolnej warstwy, obliczamy obie warstwy o równej grubości na potrzeby wyceny . Jeśli wymagany jest konkretny rozkład grubości, wartości górnej i dolnej warstwy należy podać oddzielnie.
W naszym katalogu podano następującą grubość rdzenia na warstwę dla konstrukcji z tkaniny EP:
Typ tkaniny EP | Grubość rdzenia (mm/warstwa) |
EP100 | 1.00 |
EP125 | 1.00 |
EP150 | 1.10 |
EP200 | 1.20 |
EP250 | 1.40 |
EP300 | 1.60 |
EP350 | 1.70 |
EP400 | 1.90 |
EP500 | 2.10 |
EP630 | 2.60 |
Tabela pokazuje, że grubość osnowy zmienia się wraz z rodzajem tkaniny EP. Liczba warstw tkaniny zmienia zatem również grubość gotowej osnowy. Całkowitą grubość pasa należy rozumieć jako sumę grubości okładki górnej + grubości okładki dolnej + konstrukcji osnowy , a nie wyłącznie na podstawie wartości okładki.
7. Wytrzymałość osłony gumowej
Wytrzymałość powłoki gumowej opisuje wymagania dotyczące wytrzymałości mechanicznej utwardzonej powłoki i jest wyrażona w MPa . Jeden MPa odpowiada jednemu N/mm².
Gatunek okładki zazwyczaj łączy w sobie wytrzymałość okładki gumowej, wydłużenie przy zerwaniu, ścieranie i twardość Shore'a. Wartości te definiują różne aspekty właściwości gumy i powinny być oceniane łącznie przy porównywaniu mieszanek okładkowych.
7.1 Główne właściwości fizyczne gumy osłonowej
W specyfikacjach gumy osłonowej najczęściej pojawiają się cztery wartości:
- Wytrzymałość osłony gumowej (MPa):określa minimalną wytrzymałość mechaniczną utwardzonej gumy.
- Wydłużenie przy zerwaniu (%):wskazuje, jak bardzo guma może się rozciągnąć, zanim pęknie.
- Strata wskutek ścierania (mm³):mierzy utratę objętości gumy w określonym teście ścieralności. Niższe wartości oznaczają mniejszą utratę materiału przy tej samej metodzie badania.
- Twardość Shore’a:określa zakres twardości utwardzonej gumy.
Różne klasy okładek wykorzystują różne kombinacje tych wartości. Wyższa wytrzymałość okładek gumowych nie przekłada się automatycznie na mniejszą utratę ścierności ani wyższą twardość.
7.2 Typowe gatunki gumy pokryciowej
Różne systemy normowe stosują różne kody klas i limity wydajności. Poniższe wartości przedstawiają kilka powszechnie stosowanych klas gumy okładkowej odnotowanych w dostępnych systemach specyfikacji.
System standardowy | Stopień | Wytrzymałość osłony gumowej | Wydłużenie przy zerwaniu | Utrata ścierania | Twardość Shore'a |
DIN | W | ≥18 MPa | ≥% 400 | ≤90 mm³ | 60 ± 5 |
DIN | X | ≥25 MPa | ≥% 450 | ≤120 mm³ | 60 ± 5 |
DIN | Y | ≥20 MPa | ≥% 400 | ≤150 mm³ | 60 ± 5 |
DIN | Z | ≥15 MPa | ≥% 350 | ≤250 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikacja typu ISO | H | ≥24 MPa | ≥% 450 | ≤120 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikacja typu ISO | D | ≥18 MPa | ≥% 400 | ≤100 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikacja typu ISO | L | ≥15 MPa | ≥% 350 | ≤200 mm³ | 65 ± 5 |
Australijska klasyfikacja | A | ≥17 MPa | ≥% 400 | ≤70 mm³ | 60 ± 5 |
Australijska klasyfikacja | M | ≥24 MPa | ≥% 450 | ≤125 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikowanie japońskie | P | ≥8 MPa | ≥% 300 | ≤400 mm³ | Do |
Klasyfikowanie japońskie | S | ≥18 MPa | ≥% 450 | ≤200 mm³ | Do |
Klasyfikowanie brytyjskie | M24 | ≥24 MPa | ≥% 450 | Do | Do |
Klasyfikowanie brytyjskie | B | ≥15 MPa | ≥% 350 | ≤150 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikowanie w USA | RMA1 | ≥17 MPa | ≥% 450 | ≤150 mm³ | 60 ± 5 |
Klasyfikowanie w USA | RMA2 | ≥14 MPa | ≥% 400 | ≤175 mm³ | 65 ± 5 |
Z tabeli wynika, że klas okładek nie można porównywać wyłącznie na podstawie litery. Na przykład DIN W ma niższą wytrzymałość gumowej okładki niż DIN X, podczas gdy W ma niższą granicę ścieralności. Każda klasa reprezentuje inną równowagę właściwości fizycznych.
7.3 Dopasowanie stopnia pokrycia do uszkodzeń powierzchni
Dobór rodzaju gumy pokrywającej powinien zależeć od dominującego mechanizmu uszkodzenia powierzchni pasa.
Gatunki przeznaczone do intensywnego ścierania zazwyczaj kładą większy nacisk na straty ścierne. Gatunki przeznaczone do przecinania i rozrywania wykorzystują inną kombinację wytrzymałości gumowej otuliny i wydłużenia. Gatunki ogólnego przeznaczenia zapewniają równowagę między wytrzymałością mechaniczną, elastycznością i odpornością na zużycie.
Niektóre systemy klasyfikacji obejmują również mieszanki pokryciowe o odporności na ciepło , ognioodporności , właściwościach antystatycznych , zastosowaniach spożywczych i innych specjalnych warunkach pracy.
Przygotowując zapytanie ofertowe (RFQ), możesz określić uznany gatunek okładki lub podać wymaganą wytrzymałość okładki gumowej, wydłużenie przy zerwaniu, ścieranie i twardość Shore'a, jeśli te wartości są już zdefiniowane.
8. Specyfikacja długości pasa
Długość pasa to wymagana długość taśmy przenośnika, zazwyczaj wyrażana w metrach. Przy zakupie należy przede wszystkim potwierdzić oryginalną długość pasa do wymiany lub określoną długość pasa przenośnika.
Wymagana długość powinna być dostosowana do formy dostawy, np. pasa otwartego lub bezkońcowego.
Niedostateczna długość może uniemożliwić montaż lub uniemożliwić nieodpowiednią regulację naciągu. Zbyt długa długość zwiększa niepotrzebne koszty materiałów i może wymagać dodatkowego przycinania lub regulacji podczas montażu. Dlatego w zamówieniu należy wyraźnie określić wymaganą długość pasa.
9. Wniosek
Jasna specyfikacja taśmy przenośnikowej z tkaniny EP powinna określać typ karkasu, wytrzymałość gotowej taśmy, liczbę warstw tkaniny, szerokość, grubość górnej i dolnej okładki, wytrzymałość gumowej okładki oraz długość. Potwierdzenie tych ośmiu parametrów ułatwia porównywanie ofert i zmniejsza ryzyko błędów w specyfikacji przed złożeniem zamówienia.
10. FAQ
10.1 Co powinienem porównać w ich arkuszach danych, jeśli dwóch dostawców podaje taką samą podstawową specyfikację?
Zalecam porównanie parametrów, które nie są w pełni uwzględnione w podstawowym opisie zamówienia, takich jak wydłużenie przy sile odniesienia, wydłużenie przy zerwaniu, przyczepność międzywarstwowa, przyczepność otuliny do osnowy, grubość osnowy, twardość Shore'a i ścieranie. Należy również upewnić się, że obie karty katalogowe wykorzystują te same metody badań i kryteria akceptacji. Pozwala to zidentyfikować różnice w zachowaniu osnowy, jakości łączenia i właściwościach gumy, które mogą wynikać z pozornie identycznej specyfikacji.
10.2 Czy mogę wymienić mój obecny pas na inny o tej samej wytrzymałości, jeśli ma inną konfigurację warstw?
Najpierw porównałbym grubość osnowy, sztywność zginania, średnicę koła pasowego, szerokość pasa i rzeczywiste naprężenie robocze. Tę samą wytrzymałość końcową można uzyskać przy różnej liczbie warstw tkaniny, ale końcowa grubość pasa, elastyczność, waga i zdolność adaptacji koła pasowego mogą się różnić. Przed zmianą konfiguracji warstw należy upewnić się, że nowa konstrukcja osnowy nadal nadaje się do istniejącego przenośnika.
10.3 Jeśli moja stara specyfikacja wykorzystywała klasę okładki, która nie jest już powszechna, jak znaleźć klasę równoważną?
Zalecam zacząć od pierwotnych wymagań dotyczących właściwości gumy. Należy wyodrębnić wytrzymałość gumowej otuliny w MPa, wydłużenie przy zerwaniu, utratę ścieralności, twardość Shore'a oraz wszelkie specjalne wymagania eksploatacyjne, takie jak odporność na ciepło, olej, ogień, antystatyczność lub chemikalia. Następnie porównałbym te wartości z obecnym systemem klasyfikacji i podstawą badań. Daje to mierzalną podstawę do zatwierdzenia alternatywnej mieszanki otuliny.
10.4 Jeśli zmierzona przeze mnie grubość pasa różni się od wartości obliczonej na podstawie okładek i karkasu, jaką wartość powinienem zastosować?
W przypadku, gdy wymagana jest całkowita grubość pasa, zastosowałbym uzgodnioną grubość pasa w karcie katalogowej lub specyfikacji zakupu. Obliczona wartość jest przydatna do sprawdzenia konstrukcji, a pas w stanie gotowym uwzględnia również rzeczywistą grubość gumy i odchylenia produkcyjne powstałe podczas kalandrowania i wulkanizacji. Dlatego przed podjęciem decyzji o akceptowalności różnicy należy potwierdzić określoną grubość pasa i jej podstawę pomiarową.
10.5 Jeśli znam jedynie całkowitą grubość osłony mojego obecnego pasa, w jaki sposób powinienem określić osłony górną i dolną do wymiany?
Przed złożeniem zamówienia na wymianę zalecam sprawdzenie oryginalnej karty katalogowej, dowodu zakupu lub przekroju pasa. Ta sama całkowita grubość okładki może być inaczej rozłożona po stronie nośnej i po stronie koła pasowego. Jeśli nie można potwierdzić pierwotnego rozkładu, należy podać całkowitą wymaganą grubość okładki oraz rzeczywiste warunki pracy, aby przed rozpoczęciem produkcji można było potwierdzić rozmieszczenie górnej i dolnej okładki.
10.6 Co powinienem sprawdzić przed złożeniem zamówienia, jeśli podczas wymiany zajdzie potrzeba zmiany szerokości lub długości paska?
Każdą zmianę wymiarów traktowałbym jako sprawdzenie kompatybilności przenośnika. W przypadku szerokości należy potwierdzić istniejący układ kół napinających, szerokość powierzchni czołowej koła pasowego, obszar załadunku i dostępny prześwit konstrukcyjny. W przypadku długości należy potwierdzić rzeczywistą ścieżkę pasa, pozycję odbioru, naddatek na łączenie i wymagania instalacyjne. Te kontrole są szczególnie ważne, gdy specyfikacja pasa zamiennego różni się od specyfikacji pasa oryginalnego, a nie jest to po prostu jego kopia.
