Odporność na palenie i płomień odnoszą się do różnych zagrożeń. Taśma przenośnikowa odporna na palenie jest przeznaczona do bezpośredniego kontaktu z rozżarzonymi lub tlącymi się materiałami stałymi. Odporność na palenie określa sposób, w jaki taśma pali się po zapłonie. Pomylenie tych właściwości może skutkować nieodpowiednią specyfikacją i nieuzasadnionymi deklaracjami dotyczącymi wydajności.
Poniższa tabela podsumowuje główne różnice między taśmami przenośnikowymi odpornymi na ogień i trudnopalnymi. Każde porównanie zostało szczegółowo wyjaśnione w kolejnych sekcjach.
Punkt porównawczy | Taśmociąg odporny na palenie | Taśmociąg ognioodporny |
Zastosowanie | Transportuje żarzące się lub tlące się materiały stałe podczas normalnej produkcji. | Stosowane w miejscach, gdzie otwarty ogień, awarie elektryczne, ciepło powstające w wyniku tarcia lub inne źródła mogą spowodować zapalenie się paska. |
Źródło narażenia | Ciepło jest magazynowane wewnątrz transportowanego materiału i przekazywane na taśmę poprzez bezpośredni kontakt. | Ciepło pochodzi ze źródła zapłonu działającego na taśmę. W obecności pyłu palnego, wyładowanie elektrostatyczne może również stać się źródłem zapłonu. |
Proces ekspozycji | Gorący materiał pozostaje na taśmie od punktu załadunku do punktu rozładunku. Ten sam odcinek taśmy jest wielokrotnie nagrzewany i schładzany podczas pracy. | Pas może ulec przypadkowemu zapłonowi. Jego zachowanie podczas ekspozycji i po usunięciu źródła zapłonu decyduje o tym, czy spalanie będzie kontynuowane, czy się rozprzestrzeni. |
Cel wydajnościowy | Spowalnia ablację powierzchni i przenikanie ciepła, dzięki czemu powłoka może nadal chronić korpus. | Ogranicza dalsze palenie i rozprzestrzenianie się płomieni. Właściwości antystatyczne zmniejszają ryzyko zapłonu pyłu palnego przez wyładowania elektrostatyczne. |
Kluczowe dane wyboru | Stała i szczytowa temperatura materiału, wielkość i ilość cząstek, grubość warstwy materiału, czas kontaktu z obciążeniem, prędkość taśmy oraz czas chłodzenia powrotnego. | Wymagana klasyfikacja płomienia, stosowana metoda badania, konstrukcja pasa i wymagania antystatyczne. |
Weryfikacja wydajności | Wartości z arkuszy danych stanowią podstawę wstępnego wyboru. Rzeczywiste zapisy serwisowe dotyczące porównywalnych materiałów i cykli eksploatacyjnych stanowią główny dowód odporności na wypalenie. | Raporty z testów palności i antystatyki powinny odpowiadać określonym metodom testowania , konstrukcji dostarczonego pasa i partii produkcyjnej. |
1. Odporność na ogień i odporność na ogień odnoszą się do różnych zagrożeń
1.1 Odporność na palenie Chroni przed materiałami żarzącymi się lub tlącymi
Odporność na palenie jest wymagana, gdy materiały stałe docierają do pasa w stanie żarzącym się, żarzącym się lub tlącym. Typowymi przykładami są żarzący się spiek, gorący koks zawierający tlące się cząstki, świeżo zestalony żużel oraz pozostałości po procesie produkcji stali, które zatrzymują intensywne ciepło. Niektóre materiały ulegają bezpłomieniowemu spalaniu. Inne żarzą się z powodu zatrzymywanej energii cieplnej. Oba te warunki mogą spowodować spalenie powierzchni pasa bez wytworzenia widocznego płomienia.
Materiały te przenoszą skoncentrowane ciepło przez stosunkowo małe powierzchnie styku. Większe fragmenty mogą również uderzać w pas, wciskać się w górną pokrywę lub chwilowo pozostawać w jednym miejscu. Połączone działanie ciepła, uderzenia i nacisku kontaktowego może powodować:
- Zwęglanie powierzchniowe i lokalna ablacja
- Głębokie wżery i pęknięcia termiczne
- Miejscowe pęcherze
- Rozwarstwienie pomiędzy gumą osłonową a osnową lub pomiędzy warstwami tkaniny
- Postępująca utrata grubości górnej pokrywy
Głównym zagrożeniem jest bezpośredni kontakt z rozżarzonymi lub tlącymi się ciałami stałymi. Odporna na palenie taśma przenośnikowa musi zapobiegać powstawaniu zwęgleń, wżerów, pęknięć i ubytków powłoki pod wpływem tego skoncentrowanego obciążenia termicznego. Wymagania te wykraczają poza konwencjonalne zastosowania odporne na temperaturę w zakresie 100–250°C, obecnie powszechne na rynku.
1.2 Kontrola odporności na płomienie Spalanie po zapłonie
Odporność na płomienie określa zachowanie się taśmy przenośnika podczas i po wystawieniu na działanie określonego źródła zapłonu. W laboratoryjnym teście płomienia próbka jest wystawiana na działanie kontrolowanego płomienia przez określony czas. Po usunięciu palnika płomień pozostający na próbce to tzw. płomień dopalający. Czas potrzebny do zgaśnięcia tego płomienia jest rejestrowany jako czas dopalania.
Czas dopalania jest najważniejszym i bezpośrednim wskaźnikiem, ponieważ pokazuje, jak szybko pas przestaje podtrzymywać widoczny płomień po usunięciu zewnętrznego źródła zapłonu. Krótszy wynik nie oznacza jednak samoistnej zgodności. Zmierzony czas należy porównać z limitami określonymi w odpowiedniej normie i klasie odporności na płomienie.
Laboratoryjny test płomienia ocenia więcej niż jeden czas gaszenia. W zależności od normy, raport z testu może zawierać:
- Czas trwania płomienia każdej próbki
- Całkowity czas trwania płomienia dla grupy próbek
- Maksymalna zarejestrowana wartość
- Czy płomień pojawi się ponownie po zastosowaniu przepływu powietrza
- Czas trwania ponownego pojawienia się płomienia
- Wyniki dla wymaganego przygotowania próbki i warunków badania
Zaliczenie testu płomienia oznacza, że wszystkie odpowiednie wyniki spełniają wymagania określone w normie. Nie oznacza to jednak, że taśma nie może się zapalić. Nie oznacza to również, że taśma ugasi tlący się transportowany materiał.
Taśma przenośnikowa odporna na ogień kontroluje własne zachowanie podczas spalania po zapłonie. Ta właściwość nie dowodzi, że jej górna powłoka wytrzyma bezpośredni kontakt z rozżarzonymi ciałami stałymi. Konstrukcja odporna na ogień musi zatem przejść odpowiedni test płomienia, zanim będzie można potwierdzić jej ognioodporność.
1.3 Dlaczego odporność na ogień i odporność na ogień są często mylone
Słowo „spalenie” może oznaczać fizyczne uszkodzenie gumowej osłony lub samozapłon taśmy przenośnikowej. Terminologia handlowa jest również niejednoznaczna. Jeden dostawca może używać taśmy przenośnikowej odpornej na przypalenie do bezpośredniego kontaktu z żarzącym się materiałem, podczas gdy inny może używać określenia „odporna na palenie” w odniesieniu do klasy żaroodpornej lub trudnopalnej.
W niniejszym artykule następujące terminy mają różne znaczenia:
- Odporność na palenie:Ochrona przed zwęglaniem, ablacją, wżerami, pęknięciami, pęcherzami i utratą osłony na skutek bezpośredniego kontaktu z rozżarzonymi lub tlącymi się ciałami stałymi.
- Odporność na płomień:Kontrola zachowania się pasa podczas spalania po zapłonie. Czas dopalania jest głównym wskaźnikiem, a obowiązująca norma może zawierać dodatkowe wyniki badań i dopuszczalne limity.
Odporność na ciepło również musi pozostać niezależna. Wysokotemperaturowa gumowa taśma przenośnikowa przeznaczona do konwencjonalnych zastosowań z gorącymi materiałami nie zapewnia automatycznie ochrony przed żarzącymi się lub tlącymi się elementami. Podobnie, ognioodporna lub trudnopalna taśma przenośnikowa kontroluje spalanie po zapłonie, ale nie zapewnia odporności na bezpośrednie przypalenie transportowanym materiałem.
Jeśli zapytanie ofertowe określa jedynie „niepalną taśmę przenośnikową”, jeden dostawca może podać klasę żaroodporną, inny klasę trudnopalną, a jeszcze inny może zinterpretować ją jako konstrukcję odporną na ogień. Ich ceny, raporty z testów i deklaracje dotyczące temperatury nie będą bezpośrednio porównywalne.
Zapytanie ofertowe powinno zatem opisywać rzeczywisty stan transportowanego materiału. Powinno również określać, czy wymagana ochrona dotyczy bezpośredniego przypalenia górnej pokrywy, spalania taśmy po zapłonie, czy też dwóch wymagań, które należy określić i zweryfikować oddzielnie.
2. Dlaczego odporność na ogień nie oznacza odporności na spalanie
2.1 Zastosowanie określa skład gumy
Wybór odpowiedniego przenośnika taśmowego powinien być dokonany w pierwszej kolejności na podstawie głównego zagrożenia występującego w danym zastosowaniu.
Taśma przenośnikowa trudnopalna została opracowana do pracy w warunkach występowania otwartego ognia, zwarć elektrycznych, nagrzewania tarciowego lub wyładowań elektrostatycznych, które powodują zapłon pyłu palnego i wybuch pyłu. Jej skład gumowy koncentruje się na osiągnięciu wymaganych właściwości spalania w ramach określonej normy dotyczącej płomienia.
Taśma przenośnikowa odporna na palenie została opracowana do bezpośredniego kontaktu z rozżarzonymi lub tlącymi się materiałami stałymi. Jej gumowa powłoka musi wytrzymać skoncentrowane działanie termiczne materiałów takich jak żarzący się spiek, tlący się koks i świeżo zestalony żużel.
Produkty te mają różne przeznaczenie i wymagają różnych receptur.
W przypadku bieżącego zakupu i wyboru pasa, obie właściwości należy traktować oddzielnie. Wszelkie roszczenia dotyczące obu właściwości wymagałyby dowodu na gotową taśmę dla każdej z nich i nie można ich ustalić na podstawie opisu receptury ani pojedynczego raportu z badań.
2.2 Bezpośredni kontakt powoduje inne narażenie termiczne
Źródło zapłonu i rozżarzone ciało stałe przekazują ciepło do pasa na różne sposoby. Dlatego wyników testu płomieniowego nie można bezpośrednio wykorzystać do oceny odporności na spalanie.
Rozżarzony materiał magazynuje ciepło w swojej masie. Po wylądowaniu na pasie, bezpośredni kontakt nadal przekazuje ciepło do pokrywy górnej.
Duży lub gęsty element może zawierać więcej energii cieplnej niż mniejsza cząsteczka o tej samej temperaturze. Uderzenie może również wcisnąć nieregularny element w gumową osłonę, zwiększając powierzchnię styku.
Otaczające złoże materiału może spowolnić chłodzenie i wydłużyć czas nagrzewania. Jeśli taśma nie uwolni wystarczającej ilości ciepła podczas biegu powrotnego, ciepło resztkowe może pozostać, gdy ta sama sekcja wróci do punktu załadunku.
Rzeczywista ekspozycja termiczna zależy od kilku powiązanych ze sobą warunków:
- Temperatura materiału, masa i pojemność cieplna;
- Wielkość cząstek i powierzchnia kontaktu;
- Grubość warstwy materiału;
- Czas, w którym transportowany materiał pozostaje w kontakcie z powierzchnią taśmy i prędkość taśmy;
- Długość odcinka powrotnego i warunki chłodzenia.
Te czynniki eksploatacyjne nie dają się potwierdzić konwencjonalnym testem płomieniowym. Zdanie tego testu nie pozwala na zaklasyfikowanie pasa jako nadającego się do bezpośredniego kontaktu z materiałami żarzącymi się.
2.3 Jeśli istniejący pas został uszkodzony
Kontrola ta jest konieczna tylko wtedy, gdy istniejący pas uległ już uszkodzeniu termicznemu :
- Specyfikacja:Czy w zamówieniu wyraźnie uwzględniono odporność na spalanie?
- Warunki pracy:Czy zmieniła się temperatura, obciążenie, prędkość taśmy lub warunki chłodzenia?
- Dostarczony produkt:Czy pas i jego raport z badań są zgodne z zakontraktowaną partią produkcyjną i konstrukcyjną?
Tego typu kontrole pomagają oddzielić niezgodności specyfikacji, zmiany w działaniu i jakość produktu bez konieczności wcześniejszego ustalania przyczyny.
3. W jaki sposób taśmy przenośnikowe odporne na palenie chronią tusze
3.1 Stabilna warstwa węgla drzewnego tworzy barierę ofiarną
W przypadku odpornej na spalanie mieszanki powłokowej, zaprojektowanej do zwęglania pod wpływem intensywnego działania temperatury, zwęglanie powierzchniowe jest częścią mechanizmu ochronnego. Dopóki warstwa zwęglonego materiału pozostaje ciągła i mocno przylegająca, oddziela ona nienaruszoną gumę powłoki od bezpośredniego kontaktu z żarzącym się lub tlącym materiałem i spowalnia postęp ablacji.
Skuteczności tej warstwy nie można oceniać wyłącznie na podstawie jej przyciemnionego wyglądu. Kontrola powinna koncentrować się na jej ciągłości, przyleganiu do pozostałej warstwy oraz głębokości ubytku materiału. Pęknięcia, odspojenia lub usunięcie warstwy zwęglonej pozwalają na bezpośrednie uszkodzenie leżącej pod nią warstwy.
3.2 Grubość okładki i przyczepność chronią korpus w różny sposób
Grubość górnej warstwy otuliny zapewnia dostępną gumową sekcję między transportowanym materiałem a rdzeniem. Zwiększa ona odległość, jaką musi pokonać ciepło, i opóźnia wzrost temperatury na powierzchni gumy i rdzeniu podczas każdego cyklu transportu. W miarę stopniowego zużycia powierzchni, pozostała grubość otuliny stanowi wciąż dostępną ochronę fizyczną.
Klejenie nie zapewnia izolacji termicznej. Jego funkcją jest utrzymanie powłoki wierzchniej bezpiecznie połączonej z karkasem podczas uderzeń, cykli termicznych i wielokrotnego zginania na kołach pasowych. Jeśli to połączenie zawiedzie, powłoka może się unieść, pęknąć lub miejscowo odkleić, a jej pełna grubość ochronna nie zostanie zachowana.
W przypadku osnowy z tkaniny , adhezja międzywarstwowa utrzymuje ich konsolidację i ogranicza rozprzestrzenianie się rozwarstwień. W przypadku osnowy z kordem stalowym , adhezja kordu do gumy utrzymuje kordy bezpiecznie osadzone w strukturze pasa. Grubość otuliny decyduje o dostępnej barierze termicznej, a adhezja zachowuje jej ciągłość strukturalną.
3.3 Warunki pracy określają temperaturę znamionową
W potwierdzonych warunkach pracy, nasza taśma przenośnikowa odporna na palenie może nieprzerwanie transportować materiały stałe o temperaturze do 500°C. Wytrzymuje również krótkotrwałe skoki temperatury do 800°C, występujące w okresach lub w określonych punktach. Obie wartości odnoszą się do temperatury transportowanego materiału w uzgodnionym punkcie pomiarowym.
Temperatura znamionowa jest powiązana z cyklem cieplnym, któremu podlega każda sekcja taśmy. Czas przebywania materiału w ruchu z obciążeniem rozpoczyna się w momencie umieszczenia materiału na taśmie i kończy w punkcie rozładowania. Czas chłodzenia w ruchu powrotnym rozpoczyna się po rozładowaniu i trwa do momentu, aż ta sama sekcja taśmy ponownie osiągnie punkt ładowania.
W przypadku szczytowej temperatury 800°C odpowiedni czas ekspozycji ustala się na podstawie ilości i rozkładu materiału o szczytowej temperaturze, obszaru pasa, na który oddziałuje, oraz dostępnego czasu chłodzenia. Dlatego też jest on oceniany na podstawie rzeczywistego cyklu roboczego, a nie wyrażony jako uniwersalna liczba sekund.
4. Dopasuj taśmociąg do rzeczywistego zagrożenia
4.1 Zastosowania, w których odporność na spalanie jest podstawowym wymogiem
W każdym punkcie załadunku należy wyodrębnić z rejestrów operacyjnych zakładu normalne temperatury materiału, powtarzające się szczyty i czas ich trwania. Należy zachować oddzielne strumienie zasilające, aby można je było zidentyfikować, tak aby średnia łączna nie zasłaniała cieplejszego materiału wejściowego. W przypadku materiału kruszonego należy wykonać pomiary po kruszeniu. Należy zapisać urządzenie i lokalizację pomiaru obok każdego odczytu, aby dostawca mógł odróżnić temperatury powierzchni od pomiarów wewnątrz materiału.
Aby zakwalifikować proponowaną taśmę przenośnikową odporną na palność, należy uzgodnić test kontaktu z gorącym materiałem z użyciem reprezentatywnego materiału lub zdefiniowanego zamiennika. Udokumentuj temperaturę kontaktu, czas ekspozycji, obciążenie styku i chłodzenie między cyklami. Zachowaj nienaświetlone próbki z tej samej taśmy jako punkt odniesienia do porównania przyczepności przed i po ekspozycji termicznej. Zbadaj schłodzone próbki testowe pod kątem głębokości uszkodzeń i ekspozycji osnowy, a następnie porównaj przyczepność po teście z uzgodnionym minimum. Ustal te granice akceptacji przed testem. Test przeprowadzony w innych warunkach kontaktu wymaga wyjaśnienia technicznego, zanim jego wyniki będą mogły być wykorzystane w Twoim przypadku.
4.2 Zastosowania, w których odporność na ogień jest wymogiem podstawowym
W przypadku pasów trudnopalnych należy sporządzić arkusz akceptacji na podstawie określonej kategorii ogniowej. Każde wymagane badanie, stan próbki i dopuszczalną granicę należy umieścić w osobnym wierszu. Obok należy wpisać odpowiedni wynik pomiaru z raportu laboratoryjnego. Jeśli kategoria wymaga badań z usuniętymi osłonami, raport obejmujący wyłącznie nienaruszone próbki pozostawia ten wymóg niezweryfikowanym. Limity indywidualne i grupowe należy stosować oddzielnie, gdziekolwiek oba są określone.
W celu odbioru dostawy należy dopasować oznaczenia taśmy i zapisy partii do zamówionej konstrukcji i stosownych raportów. Należy sprawdzić przewodność w osobnej sekcji wyników. Norma ISO 284 określa wymagania dotyczące rezystancji elektrycznej i odpowiednią metodę badania. Należy porównać podaną rezystancję z wartością graniczną podaną w danym wydaniu, w tym z wszelkimi bardziej rygorystycznymi wymaganiami umownymi. Należy zachować jednostki rezystancji obok każdej wartości, aby uniknąć pomylenia omów z megaomami. Brakujące wyniki pozostają otwartymi punktami odbioru; pozytywny wynik testu płomieniowego nie zamyka niespełnionego wymagania dotyczącego przewodności.
4.3 Aplikacje wymagające obu właściwości
Użyj jednego arkusza wymagań dla każdego przenośnika, oznaczonego numerem urządzenia. W przypadku oddzielnych przenośników do transportu materiałów gorących i paliw, wybrane klasy i protokoły odbioru należy przechowywać oddzielnie. W przypadku jednej taśmy narażonej na oba zagrożenia, należy powiązać oba zestawy dowodów z tą samą proponowaną konstrukcją. Raport z próby palności dla jednego związku i raport z próby ogniowej dla innego nie stanowią potwierdzenia przydatności zamówionej taśmy.
Jeśli żaden kandydat nie ma wsparcia dla obu zadań, należy ocenić chłodzenie wstępne lub usuwanie gorących elementów. Po zmianie należy powtórzyć pomiary w punktach załadunku, uwzględniając powtarzające się szczyty. Należy wykorzystać te zarejestrowane warunki do ponownej oceny taśmy w dół, zachowując jednocześnie obowiązujące wymagania dotyczące odporności ogniowej. Stanowi to mierzalną podstawę do zmiany specyfikacji taśmy.
5. Typowe błędy przy wyborze odporności na ogień lub palenie
5.1 Traktowanie odporności na palenie i odporności na płomienie zamiennie
Przed wyborem taśmy należy określić rzeczywiste zagrożenie. Taśma przenośnikowa odporna na palenie jest wymagana w przypadku bezpośredniego kontaktu z nią żarzących się lub tlących się ciał stałych. Odporność na ogień ma zastosowanie, gdy istnieje ryzyko zapłonu, dalszego spalania lub rozprzestrzeniania się płomienia.
Należy je zarejestrować jako oddzielne wymagania. Odporność na ogień nie oznacza odporności na płomienie, a odporność na płomienie nie oznacza ochrony przed żarzącym się materiałem. Jeśli oba zagrożenia występują na tym samym przenośniku taśmowym, każda właściwość wymaga oddzielnej weryfikacji gotowej taśmy.
5.2 Mylenie odczytów natychmiastowych z krótkotrwałymi szczytami
Każdy odczyt z ręcznego termometru na podczerwień reprezentuje chwilową temperaturę powierzchni materiału przechodzącego przez punkt pomiarowy. To, czy odczyt reprezentuje długotrwałe narażenie, czy pojedynczy szczyt, zależy od wzoru utworzonego przez powtarzane pomiary.
Wybierz stały punkt pomiarowy na wylocie zsypu, tuż przed zetknięciem materiału z taśmą odbiorczą. Zachowaj stałą odległość, kąt i obszar docelowy. To położenie rejestruje materiał wchodzący, zanim spryskanie wodą lub inne chłodzenie wzdłuż przenośnika obniży jego temperaturę.
Dokonaj pomiaru w reprezentatywnym okresie pracy pod dużym obciążeniem. Sprawdź, czy odczyty w pobliżu górnego zakresu temperatur utrzymują się przez cały okres normalnego przepływu materiału, czy pojawiają się tylko podczas przechodzenia pojedynczych żarzących się elementów.
Górny zakres utrzymywany podczas normalnego transportu należy porównać z ciągłą zdolnością taśmy do utrzymania temperatury materiału. Pojedyncze wyższe odczyty należy porównać z jej maksymalną zdolnością do utrzymania temperatury materiału. Przy wyborze wartości szczytowej należy również uwzględnić częstotliwość występowania tych elementów oraz czas pozostawania materiału na taśmie między załadunkiem a rozładunkiem.
Minimalny odczyt opisuje jedynie wahania temperatury w przepływie materiału. Nie zmniejsza on lokalnego narażenia termicznego generowanego przez najgorętsze elementy.
5.3 Brak mierzalnego marginesu bezpieczeństwa
Margines temperatury powinien opierać się na mierzalnej niepewności i zmienności operacyjnej.
W przypadku ciągłej ekspozycji:
Wymagana ciągła zdolność = górna temperatura utrzymywana + dodatnia tolerancja termometru + mierzony tolerancja procesu
Tolerancja termometru wynika ze specyfikacji urządzenia. Tolerancję procesu można uzyskać, porównując górną temperaturę utrzymywaną podczas normalnej pracy pod dużym obciążeniem z wynikiem zarejestrowanym przy najbardziej ekstremalnej dozwolonej kombinacji szybkości podawania i wydajności chłodzenia.
W przypadku szczytowej ekspozycji:
Wymagana zdolność szczytowa = najwyższy zmierzony szczyt + dodatnia tolerancja termometru
Maksymalna temperatura musi mieścić się w zweryfikowanych granicach czasu ekspozycji, ilości materiału i częstotliwości występowania.
Jeżeli nie można zmierzyć najsurowszych dopuszczalnych warunków pracy, należy wybrać konstrukcję o wyższej zweryfikowanej wytrzymałości na temperaturę i potwierdzić pozostały margines bezpieczeństwa poprzez próbę na miejscu.
5.4 Przetwarzanie danych-arkusz jako ostateczny dowód wydajności
Karta charakterystyki zawiera deklarowane parametry wydajności produktu i powinna być traktowana wyłącznie jako punkt odniesienia technicznego. Nie odzwierciedla ona wpływu materiału, czasu kontaktu, chłodzenia wodnego, rozkładu temperatury ani powtarzających się cykli termicznych rzeczywistego przenośnika.
Standaryzowany raport laboratoryjny może potwierdzić jedną konkretną właściwość w określonych warunkach testowych. W przypadku odporności na płomienie dostarcza on dowodów na zachowanie badanego okazu podczas palenia. Wyniki laboratoryjnej odporności na palenie mogą również stanowić wsparcie dla wstępnej oceny produktu, gdy warunki testowe są jasno określone.
Tylko próba na miejscu może potwierdzić, czy proponowana konstrukcja odporna na palenie sprawdza się w rzeczywistych warunkach. Próba powinna zostać przeprowadzona z wykorzystaniem proponowanej konstrukcji pasa i transportowanego materiału w normalnych warunkach produkcyjnych. Po uzgodnionej liczbie pełnych cykli pasa należy sprawdzić grubość pozostałej okładki, głębokość uszkodzeń, pęknięcia, przyczepność i stan osnowy. Ustalenia te stanowią ostateczną podstawę do akceptacji lub dalszych korekt.
6. Odporność na ogień wspomaga transport gorących materiałów; odporność na ogień kontroluje ryzyko pożaru
Taśma przenośnikowa odporna na palenie jest przeznaczona do transportu żarzących się lub tlących się materiałów stałych. Materiały te są już gorące w momencie dotarcia do miejsca załadunku. Taśma musi wytrzymywać powtarzający się kontakt bezpośredni i chronić korpus, aby transport mógł przebiegać niezawodnie.
Taśma przenośnikowa ognioodporna jest stosowana w miejscach, gdzie istnieje ryzyko pożaru. Otwarty płomień, awaria elektryczna lub nagrzewanie tarciowe mogą spowodować zapłon taśmy. W takim przypadku taśma powinna zgasnąć po usunięciu źródła zapłonu i ograniczyć rozprzestrzenianie się płomienia. W przypadku obecności pyłu palnego, wymagane są również właściwości antystatyczne, aby zmniejszyć ryzyko zapłonu pyłu przez iskrę elektrostatyczną.
Dobierz odporność na ogień do rodzaju transportowanego materiału. Odporność na ogień i właściwości antystatyczne dobierz zgodnie z wymogami bezpieczeństwa pożarowego i przeciwwybuchowego obowiązującymi na miejscu. Jeśli ten sam przenośnik wymaga obu tych parametrów, określ je osobno, ponieważ jedna nie gwarantuje drugiej.
7. FAQ
7.1 Jak regulować ciśnienie środka czyszczącego w przypadku pasa odpornego na przypalenie?
Ustaw urządzenie czyszczące na najniższe ciśnienie, które usuwa pozostałości na całej szerokości taśmy. Po kilku pełnych cyklach zwiększaj ciśnienie tylko tam, gdzie pozostają resztki. Zmniejsz lub wyreguluj je, jeśli pojawi się pył gumowy, wypolerowane rowki, drgania ostrza lub gorąca linia styku.
7.2 Jak należy układać gumową osłonę w strefie załadunku gorącego materiału?
Ustaw gumową osłonę tak, aby lekko i równomiernie przylegała do całej strefy załadunku; powinna uszczelniać drobne elementy, nie uginając się głęboko ani nie przenosząc obciążenia. Po pierwszym obciążeniu sprawdź, czy nie ma śladów ciepła, polerowania lub pyłu gumowego. Podnieś lub wyrównaj ją w miejscach gorących lub mocno wypolerowanych, aby wyeliminować gromadzenie się grudek.
7.3 Co należy zmienić, gdy uszkodzenie występuje na jednym wąskim pasku?
Prześledź taśmę z powrotem do strumienia materiału w zsypie. Zmień położenie deflektora lub wyreguluj zsyp tak, aby duże, gorące elementy rozłożyły się na całej szerokości załadunku. Upewnij się, że zmiana nie spowoduje załadunku bocznego, zakleszczenia się fartucha lub nieprawidłowego prowadzenia taśmy.
7.4 Jak należy porównywać żywotność dwóch pasów odpornych na palenie?
Porównaj straty okładki w tych samych oznaczonych miejscach na godzinę pracy lub na przetransportowaną tonę. Rejestruj temperaturę materiału, przepustowość, prędkość taśmy i schemat załadunku dla każdego okresu. Same miesiące kalendarzowe są mylące, gdy obie taśmy wykonują różną liczbę cykli załadunku.
7.5 Czy można stosować standardową gumę naprawczą w przypadku paska odpornego na palenie?
Gumę naprawczą należy stosować tylko wtedy, gdy jej właściwości termiczne, system przyczepności i metoda utwardzania są zgodne z oryginalną powłoką. Standardowa łatka może zmięknąć, pęknąć lub odkleić się szybciej niż otaczający ją pas. Należy zarejestrować naprawiony obszar, aby można było osobno sprawdzić jego stan.
